Categorie: Vertalingen MdH

Vauvenargues, De menselijke geest – een inleiding, fragment

Mensen die niet snappen hoe de menselijke geest zoveel verschillende vormen kan aannemen, veronderstellen dat hij onverklaarbare tegenstrijdigheden bevat. Ze zijn verbaasd als iemand vlug van begrip maar niet scherpzinnig is, als iemand die correct redeneert de verkeerde praktische keuzes maakt, als iemand die zich helder uitdrukt een slordige geest heeft enz.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Vauvenargues

Milan Kundera, Traagheid, fragment

Weet u nog? In de jaren tachtig van de twintigste eeuw werd de wereld getroffen door een epidemie met de naam aids, een seksueel overdraagbare ziekte die aanvankelijk vooral onder homoseksuelen woedde. Uit protest tegen de fanatici die in de epidemie een rechtvaardige straf van God zagen en de zieken meden als pestlijders, toonden tolerante geesten zich solidair door te laten zien dat gewoon contact zonder gevaar was.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Kundera

Jean Echenoz, 14, fragment

Zo’n mug als daar, om dertien uur, zich voordoet in de normaal blauwe nazomerlucht boven het departement Marne. Laten we dat insect eens tegemoet schieten: naarmate we dichterbij komen wordt het geleidelijk groter, om uiteindelijk te veranderen in een klein vliegtuig, een tweepersoonsdubbeldekker van het type Farman F37 met twee mannen aan boord, een piloot en een waarnemer, die achter elkaar in primitieve stoelen zitten, amper beschut door twee rudimentaire windschermen.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Echenoz

Milan Kundera, Het feest der onbeduidendheid, fragment

In zijn eerste beroep, dat voor hem toen zijn hele leven uitmaakte, was Caliban acteur; dat beroep stond zwart-op-wit in zijn papieren en als acteur zonder contract ontving hij al heel lang een werkloosheidsuitkering. De laatste keer dat hij op de planken te zien was geweest, speelde hij de wilde Caliban in Shakespeares The Tempest.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Kundera

Jean Echenoz, Flitsen, fragment

Maar ja, de duif. De duif, saai, dom, ijdel, leeg, laf, vaag, vals, vuil, vuig. De miezerige duif en zijn stompzinnige stemgeluid, nimmer roerend, door en door affectloos. Zijn klapperende vlucht. Zijn doffe oogopslag. Zijn absurde gepik. Zijn hersenloze schedel met die intrieste knikbeweging. Zijn gênante besluiteloosheid, zijn stuitende seksualiteit. Zijn parasitaire roeping, zijn gebrek aan ambitie, zijn grandioze nutteloosheid.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Echenoz

Milan Kundera, Over de romankunst, fragment

Een arme dorpsedelman, Alonso Quijano, besloot een dolende ridder te worden en noemde zich Don Quichot van La Mancha. Hoe moeten we zijn identiteit definiëren? Hij is wie hij niet is. Hij ontfutselt een barbier diens koperen scheerkom, die hij voor een helm aanziet. Bij toeval komt de barbier later in de herberg waar Don Quichot zich in een gezelschap bevindt; hij ziet zijn scheerkom en wil hem terug.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Kundera

Hédi Kaddour, ‘Zonder einde’

Je begint met spinthout tussen zinsbouw en Treurwilgen, maar woorden kennen de wereld En hart is zo slecht nog niet; je hebt ook De aalbessen en de boerderijmuur, die een draai Kan geven aan de vlakte, de uren, een conflict, Je hebt de buurman in de metro, het is werk Zonder einde en nu en dan moet je toch Afronden zoals deze lus vereist; je blijft Alleen, zwaar aangewezen op wie lezen, klaar Met dit moment en deze ruimte, je kunt het Gedicht noemen, wat nog te zeggen valt verslindt De andere bladzij al; je hebt de poëzie van anderen, Die je graag leest en voordraagt, de wandelingen Door stad of bos, het eerste ochtenduur Tussen goud en gal, en eeuwig in strijd Met stof en verhaal, een verlangen naar poëzie.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Kaddour

Nora Gomringer, ‘Het hart’

Een artisjok Mangogroot en blauwvlekgekleurd Kan worden gepeld en blootgelegd Laag voor laag Wordt met verwondering bezien Om zijn grootte Zou Eden kunnen herbergen Tussen de longen Ging schuil achter de rib Waaruit de appeleetster werd gesneden Haast geen ophef meer Over een ding – plantbaar, uitzaaibaar Na jouw fatale val in mijn borstbed.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: poëzie

Michel Houellebecq, De kaart en het gebied, fragment

In Michel Houellebecq, schrijver, zo benadrukken de meeste kunsthistorici, breekt Jed Martin met de praktijk van realistische achtergronden die zijn gehele oeuvre in de ‘beroepen’-periode had gekenmerkt. Het is een moeilijke breuk, je voelt dat die hem een grote krachtsinspanning kost, dat hij met een aantal kunstgrepen de illusie van een potentieel realistische achtergrond zo veel mogelijk in stand probeert te houden.  →
Categorie: Houellebecq, Vertalingen MdH | Thema: Houellebecq

Michel Houellebecq, ‘La Carte et le territoire’, flaptekst

Als Jed Martin, de hoofdpersoon van deze roman, het verhaal ervan moest navertellen, zou hij misschien beginnen bij een combiketel die het begaf op een koude dag in december. Of bij zijn vader, een bekend, geëngageerd architect, met wie hij tal van eenzame kerstdiners heeft genoten. Hij zou in elk geval melding maken van Olga, een beeldschone Russische die hij aan het begin van zijn carrière heeft ontmoet toen hij voor het eerst zijn fotografische werk op basis van Michelinkaarten exposeerde.  →
Categorie: Houellebecq, Vertalingen MdH | Thema: Houellebecq