Thema: Pansaers

Clément Pansaers, Pan Pan voor de Poeper van de Neger Naakt (fragment)

Ik ontsnap, weg van tussen gisteren en morgen – in het niet verdwijnend als het regenbooggeluid van twee leeggedronken flessen, die de dronkaard, in een plastisch raccourci, bodem tegen bodem, terechtstelt, naar zijn mening terecht. Een kogel kuiert over straten, over singels. – Wat zijn die mensen lekker zacht! Op mijn zigzaglijn voltigeer ik, stuiterend van de in zijde ruisende markiezin naar de kolensjouwer met metalen schouderbreedte.  →
Categorie: Vertalingen RH | Thema: Pansaers

Clément Pansaers, Pan Pan voor de Poeper van de Neger Naakt & Bar Nicanor’, nawoord

Met onfranse overmoed trekt de eerste dadaïst die België heeft voortgebracht het heilige huisje van de volzin omver. Pansaers doet wat maar weinig Franstalige dichters durven: morrelen aan de retorische welvoeglijkheid van de taal. Zijn poëtisch proza houdt het midden tussen coherent betoog en woordenbrij; het bestaat uit betekenisflarden, gemagnetiseerd door middel van ritme en klank.  →
Categorie: Nawoorden RH | Thema: Pansaers

Apologie van de vlijt

Vertalers zijn nederig. Vertalen is een dienende taak. Vertalingen verouderen sneller dan gewone literaire teksten. Vertalen is interpreteren. Vertalingen zijn vingeroefeningen voor eigen creatief letterkundig werk. Trouwe vertalingen zijn slaafs. Vrije vertalingen zijn vlak. Een vertaling is altijd minder dan het origineel. De clichés liggen voor het grijpen wanneer het over vertalen gaat.  →
Categorie: Columns RH | Thema: Pansaers

Clément Pansaers, Apologie van de luiheid (fragment)

I Klein prostitueetje… … Ik, een saterskop? Jij loopt – ik lanterfant. … Jou volgen naar je kamer? – Je bent zo uitgewoond. Rust wat, peeskat. Ik ben luiheid. … Mijn hand herinnert zich het orgiastisch koele van je hete huid. Mijn oor het hijgen van je boezem… Ik ben luiheid.  →
Categorie: Vertalingen RH | Thema: Pansaers