Thema: poëzie

Nora Gomringer, ‘Het hart’

Een artisjok Mangogroot en blauwvlekgekleurd Kan worden gepeld en blootgelegd Laag voor laag Wordt met verwondering bezien Om zijn grootte Zou Eden kunnen herbergen Tussen de longen Ging schuil achter de rib Waaruit de appeleetster werd gesneden Haast geen ophef meer Over een ding – plantbaar, uitzaaibaar Na jouw fatale val in mijn borstbed.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: poëzie

Cimbalen en symbolen

Normaal gesproken vind ik ritme veel belangrijker dan klank. Opzichtige alliteraties werken op mijn zenuwen, vooral als ze expres zijn aangebracht door vertalers die denken dat daarin de ware boodschap van de tekst schuilgaat, en die er niet voor terugdeinzen om voor één klein klankeffectje (dat geen ander doel dient dan zichzelf, en evengoed aan het toeval kan worden toegeschreven) alle andere elementen van de tekst geweld aan te doen.  →
Categorie: Blog | Thema: Gracq, poëzie, vertalen

Kundera’s rode roos

Aansluitend bij het vorige: Milan Kundera zelf past de ‘moraal van het wezenlijke’ zeer streng toe op zijn eigen werk. Zijn officiële oeuvre telt nu één verhalenbundel, één toneelstuk, vier essaybundels en negen romans; de rest van wat hij heeft geschreven beschouwt hij als bijkomstig of achterhaald. Daaronder valt ook alles wat hij heeft gepubliceerd vóór zijn debuutroman, De grap (1967), o.a.  →
Categorie: Blog | Thema: Kundera, poëzie

Charles Baudelaire, ‘Bezinning’

Bezinning Gedraag je, mijn Verdriet, probeer tot rust te komen. Je riep om Duisternis; zij valt al, zij is daar: Een donker waas heeft van de stad bezit genomen, Dat sommigen gemak brengt, anderen bezwaar. Terwijl in slaafs vertier de vuige mensenstromen Gegeseld door Genot, die wrede folteraar, De wroeging tegemoet gaan die hen zal betomen, Kom mee, geef mij je hand, Verdriet, en volg mij maar, Van hen weg.  →
Categorie: Vertalingen MdH | Thema: Baudelaire, poëzie

Een toekomst – ja of shit? Belgisch-Franstalige poëzie in vertaling.

‘Deze zin heeft een lang verleden, een cultuur, goed bijgehouden registers, een praktijk, een woordschikking, een vloek, een achtergrond, een toekomst – ja of shit?’ Of die zin een toekomst heeft, is inderdaad nog maar de vraag. Als ik de zoekmachine mag geloven, is de gebruiksfrequentie van de uitdrukking ‘ja of shit’ nihil.  →
Categorie: Recensies RH | Thema: Baetens, Barnard, België, Mysjkin, poëzie

Landschappen voor Wang Wei

Hoe vertaal je een landschap? Rare vraag. Een landschap is geen taal, dus je kunt het ook niet vertalen. En als het landschap wordt beschreven in een gedicht? Dan vertaal je het gedicht, niet het landschap, dus de vraag blijft onzinnig. En als het een Chinees gedicht is, over een Chinees landschap?  →
Categorie: Essays MdH | Thema: China, poëzie, vertalen, Wang Wei

De grimas van een schaduwbeeld

‘De neger delft het blauw / De regen komt er niet / Hij breekt door antraciet / De zon die schuurt hem rauw.’ Een raadsel? Een woordspel? Een versje? Niets van dat al: de eerste strofe van een gedicht van Jean Cocteau, vertaald door psycholoog Theo Festen. De strofe is opgebouwd rond een nogal versleten anagram (neger-regen): neger wil regen en graaft dus in de lucht, maar zonder succes.  →
Categorie: Recensies MdH | Thema: Cocteau, Festen, poëzie

Welluidende wartaal

Hoeveel schrijvers die begonnen als wereldbestormend avant-gardist eindigen als nationaal literair erflater? Het is het lot van de avant-garde: wat eens revolutionaire nieuwlichterij was, wordt mettertijd, al dan niet postuum, bijgezet bij de klassieken – of domweg vergeten. Maar revolutionaire nieuwlichters krijgen soms een tweede leven in vertaling, en keren dan vaak, ironisch genoeg, terug naar de marge vanwaar ze ooit vertrokken.  →
Categorie: Recensies RH | Thema: Breton, poëzie, Soupault, surrealisme

Tovertaal 4: Groot nieuws voor de dichters

Poëzie vertalen is een heikele zaak. Vooral metrische en rijmende poëzie levert in vertaling maar al te vaak een bedroevend resultaat op, om een voor de hand liggende reden: hoe nauwer de vaargeul, hoe groter de kans dat het schip strandt, en vormvaste poëzie geeft de vertaler minder ruimte dan welke andere vorm van literatuur dan ook.  →
Categorie: Columns MdH | Thema: poëzie, Queneau, vertaalmachine, vertalen

Poëzie is altijd eenzaam – gesprek met Chen Li

door Silvia Marijnissen en Martin de Haan Hualian, Taiwan, mei 2001. Met zijn auto komt Chen Li ons in het Politiehotel ophalen voor een gesprek over zijn poëzie; zoals altijd is hij losjes gekleed en loopt hij op zijn Playboy-slippers. We rijden naar zijn huis aan de andere kant van het stadje.  →
Categorie: Interviews MdH | Thema: Chen Li, China, poëzie, Taiwan