Schoonheid als kapitaal

‘In Holland wordt per jaar 69,2 miljoen gulden aan cosmetica besteed, wist je dat? Moet je eens uitrekenen wat je voor dat geld kad kunnen krijgen aan kinderopvang, Blijf-van-m’n-Lijfhuizen of gewoon etentjes in een goed restaurant.’

Naomi Wolf weet het wel te brengen, maar in haar bevlogenheid is ze slordig. In 1988, melden cosmetica-frabrikanten, werd weer eens een ‘magische grens’ gepasseerd: in dat jaar spendeerde de Nederlandse consument f 2.060.000.000,- aan schoonheidsproducten. Het is dertig maal erger dan Naomi dacht. Voor herencosmetica alleen werd al meer dan het dubbele neergeteld van het door Wolf in haar retorische ijver genoemde bedrag. Niet alleen voor klassieke after-shaves, maar ook voor bodylotions, eaux de toilette, sun tan creames, moisturizing creams (eufemismes voor dag- en nachtcrème), scrubs, cleansers, en alle andere mannengeurtjes en herensmeersels die de markt overspoelen.

> Lees verder

Haar tot hier

‘TUSSEN LANG EN KORT HAAR BESTAAT MISSCHIEN EEN ONDERSCHEID dat op iets interessants zou kunnen wijzen – dat is allang niet meer het geval wanneer het er, als tijdverschijnsel, om gaat bij welke kapper je deze week gezien hoort te worden.’ Aldus Gerrit Komrij in zijn onlangs verschenen Lof der simpelheid. Het feit dat er überhaupt kappers bestaan ‘bij wie je deze week gezien hoort te worden’ is in ieder geval een verschijnsel van deze tijd, hoe onverschillig het misschien ook is bij welke.

‘Lang of kort’ is in de jaren ’80 inderdaad een nietig detail geworden, voor mannen evengoed als voor vrouwen; de kapselkeuze doet zich inmiddels voor als een kwestie van louter individuele smaak, van zuiver esthetische voorkeur.

> Lees verder